Widok ogólny wnętrza kościoła w Cieślinie “Sakramenty są skutecznymi znakami łaski, ustanowionymi przez Chrystusa i powierzonymi Kościołowi. Przez te znaki jest nam udzielane życie Boże. Obrzędy widzialne, w których celebruje się sakramenty, oznaczają i urzeczywistniają łaski właściwe każdemu sakramentowi. Przynoszą one owoc w tych, którzy je przyjmują z odpowiednią dyspozycją.” (“Katechizm Kościoła Katolickiego” 1131).

 “Sakramenty Nowego Prawa zostały ustanowione przez Chrystusa. Jest ich siedem: chrzest, bierzmowanie, Eucharystia, pokuta, namaszczenie chorych, sakrament święceń i małżeństwo. Sakramenty te obejmują wszystkie etapy i wszystkie ważne momenty życia chrześcijanina: sprawiają narodzenie i rozwój chrześcijańskiego życia wiary, uzdrowienie i dar posłania. Widać w tym pewne podobieństwo, jakie istnieje między etapami życia naturalnego a etapami życia duchowego.” (KKK 1210).


 CHRZEST ŚWIĘTY

“Chrzest jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów.” (KKK 1213).

– udzielany jest podczas Mszy Św. w ostatnią niedzielę miesiąca o godz. 12.00,
– w uzasadnionych przypadkach w kancelarii parafialnej można uzgodnić inny termin.
Dzieci winny być chrzczone w parafii zamieszkania rodziców. Tylko dla słusznej przyczyny rodzice mogą wybrać inną parafię, ale taka decyzja wymaga uprzedniej zgody obydwu proboszczów (“Prawo Partykularne Kościoła Sosnowieckiego, nr 197”).
Rodzice powinni zgłosić się do kancelarii parafialnej przynajmniej 2 tygodnie przed wybranym przez siebie terminem, przynosząc ze sobą następujące dokumenty :
– akt urodzenia dziecka (odpis),
– wyciąg z aktu ślubu kościelnego rodziców (nie dotyczy tych, którzy zawarli go w naszym kościele),
– dane o rodzicach chrzestnych (imiona, nazwiska),
– zaświadczenia z parafii zamieszkania rodziców chrzestnych o praktykowaniu wiary.
Chrzestni winni mieć ukończone 16 lat, przyjęty Sakrament Bierzmowania i być katolikami wyznającymi swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła. Rodzicami chrzestnymi nie mogą być osoby żyjące w małżeńskich sytuacjach nieregularnych (“Encyklika Familiaris Consortio, nr 79 – 82”) oraz młodzież szkolna nie uczestnicząca w katechizacji. Rodzice dziecka – o ile nie mają przeszkód, a rodzice chrzestni zawsze – powinni w czasie obrzędu chrztu świętego przystąpić do Komunii Świętej (“Prawo Partykularne Kościoła Sosnowieckiego, nr 200”).


 BIERZMOWANIE

“Przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej.” (KKK 1285).

– do Bierzmowania przystępują uczniowie klas gimnazjalnych, którzy mieszkają na terenie naszej Parafii,
– dorośli, którzy Sakramentu Bierzmowania nie przyjęli wcześniej, mogą również do niego przystąpić.
Młodzież przygotowuje się do przyjęcia Sakramentu w oparciu o katechezę szkolą i przez systematyczne uczestniczenie w niedzielnej Mszy Świętej, korzystanie z sakramentu pokuty i pojednania (min. raz w miesiącu), branie czynnego udziału w spotkaniach grup do Bierzmowania (raz w miesiącu lub w formie ustalonej przez księdza prowadzącego przygotowania), uczestniczenie w nabożeństwach (Różaniec, Roraty, Droga Krzyżowa, Gorzkie Żale…) oraz zaliczenie zadanego materiału.
Kandydaci powinni jak najszybciej od momentu rozpoczęcia przygotowania potwierdzić dokumentem fakt przyjęcia Sakramentu Chrztu i I Komunii Świętej (dotyczy to tylko tych, którzy przyjęli te Sakramenty poza naszą Parafią).
Kandydat do Bierzmowania odpowiednio wcześniej obiera sobie imię (musi to być imię osoby świętej). Patronem bierzmowanego powinna być osoba bliska osobowości kandydata, którą chciałby naśladować. Wybór patrona nie powinien być podyktowany wpływem mody czy też opinii otoczenia.
Świadkami Bierzmowania powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inni wierzący (praktykujący) i bierzmowani katolicy, albo sami rodzicie kandydata. Świadkiem Bierzmowania nie może być osoba żyjąca w związku niesakramentalnym oraz młodzież szkolna, która nie uczestniczy w katechizacji.


EUCHARYSTIA – I KOMUNIA ŚWIĘTA

“Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego.” (KKK 1324).

– do I Komunii Świętej przystępują dzieci z III klasy szkoły podstawowej,
– termin ustalany jest z rodzicami na spotkaniu organizacyjnym,
– w roku 2015 nie będzie I Komunii Świętej w naszej parafii ze względu na bardzo małą ilość dzieci (4 dzieci). Dzieci te przyjmą I Komunię Świętą w Parafii pw. Św. Małgorzaty w Bydlinie,
– w roku 2016 nie będzie I Komunii Świętej w całej naszej diecezji ze względu na zmianę wieku szkolnego.
Okres przygotowania trwa 1 rok i rozpoczyna się od września w roku szkolnym, w którym dziecko przystępuje do Sakramentu. Zamiar przystąpienia dziecka do I Komunii Świętej zgłaszają rodzice lub prawni opiekunowie na pierwszym spotkaniu formacyjnym.
Rodzice zgłaszając dziecko do I Komunii Świętej powinni przedstawić:
– metrykę Chrztu Świętego dziecka (nie dotyczy dzieci, które przyjęły ten Sakrament w naszej parafii).
Dzieci przygotowują się do I Komunii Św. podczas katechezy w szkole, ale również w czasie Mszy Świętej ze szczególnym udziałem dzieci o godz. 12:00 w każdą niedzielę. Piękną formą przygotowania dziecka do I Komunii Świętej jest również udział w Nabożeństwach Różańcowych, w Roratach, w Drogach Krzyżowych oraz na Nabożeństwach Majowych.
Warunkiem przyjęcia Eucharystii jest sumienie wolne od grzechu ciężkiego. Najczęściej Komunia Święta bywa udzielana pod postacią chleba. W szczególnych przypadkach można Ją przyjmować pod dwiema postaciami, np. z okazji ślubu. Komunię świętą wolno przyjmować codziennie, a nawet kilka razy w ciągu dnia, ale jedynie podczas Mszy Świętej, w której się uczestniczy. Z szacunku dla Najświętszego Sakramentu zalecany jest post eucharystyczny przed przyjęciem Komunii Świętej, wynoszący 1 godzinę. Chorzy mogą przyjmować Komunię Świętą o każdej porze dnia, nawet bez zachowania godzinnego postu eucharystycznego.


 POKUTA I POJEDNANIE

“Ci, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą.” (KKK 1422).

– 15 minut przed każdą Mszą Świętą w dni powszednie,
– pół godziny przed Mszą Świętą w każdą niedzielę i w święta,
– pół godziny przed Mszą Świętą w każdy pierwszy piątek miesiąca,
– w wyznaczonym czasie w trakcie rekolekcji adwentowych i wielkopostnych.
Każdy katolik ma obowiązek przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym (tj. od Środy Popielcowej do Uroczystości Zesłania Ducha Świętego) przystąpić do Sakramentu Pokuty.
Człowiek wierzący korzysta z dobrodziejstwa sakramentu pojednania godnie i możliwie często, a bezzwłocznie w przypadku popełnienia grzechu ciężkiego (świadome i dobrowolne przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych w rzeczy ważnej).


NAMASZCZENIE CHORYCH 

“Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu.” (KKK 1499).

– udzielany osobom starszym i chorym podczas rekolekcji adwentowych i wielkopostnych,
– w trakcie nawiedzenia osoby, które wyraziła wolę przyjęcia tego Sakramentu, zgłaszając to wcześniej w zakrystii lub w kancelarii parafialnej,
– w każdy pierwszy piątek miesiąca, przez cały rok; w trakcie nawiedzania z Komunią Świętą osób starszych i chorych, o ile wyrażą wcześniej takie pragnienie,
– w nagłych wypadkach do chorego lub umierającego można wezwać kapłana o każdej porze dnia lub nocy.
Zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego „Namaszczenia Chorych można udzielić wiernemu, który zaczyna znajdować się lub znajduje w niebezpieczeństwie śmierci na skutek choroby lub starości” (Kan. 1004 § 1). Stąd też Sakramentu Namaszczenia Chorych można udzielić w następujących przypadkach: jeśli jest przewlekła choroba, osobom starszym wiekiem, przed operacją medyczną oraz nieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyliby sobie przyjęcia tego Sakramentu. Obowiązek poproszenia kapłana ciąży na najbliższej rodzinie chorego. Przygotowanie mieszkania: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świeca, waciki, woda do popicia dla chorego. W czasie udzielania Sakramentu Namaszczenia Chorych domownicy powinni wspólnie się modlić.
Nie wolno udzielać tego Sakramentu osobom, co do których jest pewność, że już zmarły. W takim przypadku kapłan pomodli się za taką osobę, włączając do modlitwy zgromadzonych wokół ciała tej osoby.
Sakrament Namaszczenia Chorych może być przyjmowany wielokrotnie.


KAPŁAŃSTWO

“Sakrament święceń jest sakramentem, dzięki któremu posłanie, powierzone przez Chrystusa Apostołom, nadal jest spełniane w Kościele aż do końca czasów. Jest to więc sakrament posługi apostolskiej.” (KKK 1536).

Każdy ochrzczony ma udział w jedynym skutecznym Kapłaństwie Chrystusa, które istnieje w dwóch odmianach: jako powszechne kapłaństwo wszystkich wiernych i kapłaństwo hierarchiczne, czyli służebne. Przez sakrament święceń jest udzielane kapłaństwo urzędowe, dla służby wspólnocie. Sakrament Kapłaństwa wewnętrznie upodabnia do Chrystusa w wypełnianiu trzech głównych zadań: nauczania, uświęcania i rządzenia. Są one w rzeczywistości działaniami zmartwychwstałego Jezusa, który budzi wiarę, gromadzi ludzi, tworzy jedność Kościoła i prowadzi do zbawienia. Przez otrzymane święcenia kapłan wchodzi w wewnętrzną komunię z Jezusem. Działa „w osobie samego Chrystusa, który uobecnia swoje działanie przez niego, zwłaszcza wtedy, gdy kapłan dokonuje aktów sakramentalnych. Kapłaństwo jest powołaniem, a powołanie jest łaską, która musi trafić na odpowiedni grunt, aby się przyjęła.

W naszych modlitwach winniśmy zwracać się do Pana, by wśród chrześcijan rozkwitały liczne i święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, które będą podtrzymywały żywą wiarę i strzegły wdzięczną pamięć o Jezusie Chrystusie poprzez głoszenie Jego słowa i sprawowanie Sakramentów Świętych.

Nie możemy zapomnieć o modlitwie za kapłanów pochodzących z naszej Parafii: ks. Pawła Pielkę i o. Łukasza Noconia. Niech Bóg sprawi, aby byli mądrymi i żarliwymi stróżami Eucharystii, sakramentu najwyższego daru Chrystusa dla zbawienia świata oraz by wiernie wypełniali swoje posłannictwo w służbie Ewangelii. Nie opuszczajmy w modlitwie również pochodzącego z naszej parafii br. Sebastiana Dusza. Módlmy się, aby Pan dał mu siły do życia w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie Bogu.


 MAŁŻEŃSTWO

“Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.” (KKK 1601).

– związek małżeński mogą zawierać osoby pełnoletnie (niepełnoletnie – za zgodą rodziców, sądu opiekuńczego oraz biskupa),
– Sakrament Małżeństwa udzielany jest zasadniczo w czasie Mszy Św., w terminie ustalonym z narzeczonymi (zwykle w soboty oraz w II Dzień Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy).
Zgłoszenie zamiaru zawarcia Sakramentu Małżeństwa należy dokonać minimum na trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu.
Dokumenty wymagane do zawarcia Sakramentu Małżeństwa:
– dowody osobiste,
– aktualne, tj. z datą do sześciu miesięcy wstecz, metryki Chrztu Świętego (podst.: „Instrukcja Episkopatu Polski o przygotowaniu do zawarcia Małżeństwa w Kościele katolickim…”) – dotyczy osób, które Sakrament Chrztu przyjęły nie w naszej Parafii,
– świadectwo Bierzmowania (o ile nie odnotowano tego faktu na metryce Chrztu Świętego),
– ostatnie świadectwo katechizacji,
– świadectwa katechizacji przedmałżeńskiej + poradnictwo rodzinne,
– dane świadków Sakramentu Małżeństwa (imię i nazwisko, dokładny adres zamieszkania, numer i seria dowodu osobistego),
– zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego (niezbędne gdy małżonkowie chcą, aby ślub kościelny pociągał za sobą również skutki cywilno-prawne – tzw. ślub konkordatowy, dokument ten traci ważność po 3 miesiącach) lub akt ślubu, jeśli wcześniej zawarto związek cywilny.
Jeśli Sakrament Małżeństwa zawiera katolik z osobą należącą do innego wyznania lub religijnie obojętną, strona katolicka powinna złożyć oświadczenie, że dołoży starań, aby dzieci były ochrzczone i wychowane po katolicku.
Zapowiedzi przedślubne wygłaszane są w parafiach zamieszkania narzeczonych. Osoby wiedzące o ewentualnych przeszkodach do zawarcia związku małżeńskiego powinny zgłosić te informacje do kancelarii parafialnej.
Świadkami do Sakramentu Małżeństwa powinni być katolicy praktykujący (przy ślubie konkordatowym – ukończone 18 lat), którzy podczas Mszy Św. przystąpią do Komunii św.
Jeżeli obydwoje narzeczeni są spoza naszej Parafii, potrzebna jest licencja lub zgoda na spisanie protokołu przedmałżeńskiego i pobłogosławienie małżeństwa, od proboszczów osób pragnących zawrzeć Sakrament Małżeństwa.