Księgi prorockie Starego Testamentu są dowodem, że naród wybrany z utęsknieniem kilka tysięcy lat wyglądał, „aby Bóg rozdarł niebiosa i zstąpił” na ziemię. Księgi mędrców pogańskich, Greków, Rzymian i innych stwierdzają, że i wśród pogan była żywa świadomość, iż z upadku, w jaki ludzkość zabrnęła, nie podźwignie jej rozum ludzki, ale że musi przyjść „ktoś inny, ktoś potężniejszy poda rękę zbawczą”. Uczeni filozofowie-poganie: Platon, Tacyt, Cyceron i Sokrates dawali temu wyczekiwaniu jędrny wyraz w swych dziełach. Kościół katolicki wyznacza jeden okres w roku na przypomnienie tych czasów, gdy Żydzi i poganie oczekiwali przyjścia Chrystusa Pana. Tym okresem jest Adwent, będący czasem przygotowania na podwójne przyjście Chrystusa. Z jednej strony w tym okresie przypominamy sobie prawdę o Paruzji, czyli o ostatecznym przyjściu Zbawiciela na końcu świata. Z drugiej strony w adwencie przygotowujemy się bezpośrednio do Bożego Narodzenia, przez które Bóg wypełnia wszystkie obietnice złożone w historii Zbawienia. W tych przygotowaniach mają nam pomóc rekolekcje adwentowe.
Rekolekcje adwentowe, trwające trzy dni, są okresem poświęconym odnowie duchowej poprzez konferencje, głoszone przez rekolekcjonistę, modlitwę, medytacje, czy też spowiedź. Organizowanie rekolekcji nakazuje Kodeks Prawa Kanonicznego. Kanon 770 tego kodeksu stanowi, że „proboszczowie zgodnie z zarządzeniem biskupa diecezjalnego powinni w pewnych okresach organizować to przepowiadanie, które nazywa się rekolekcjami i świętymi misjami”. Pojęcie „rekolekcje” pochodzi od łacińskiego słowa „recolligere” oznaczającego „znowu zbierać, przyjmować, odzyskać” lub też od „recolo”, czyli „na nowo uprawiać, znowu się czymś zajmować, przywrócić, jeszcze raz rozważyć”. z tych słów wyrosło pojęcie „recollectio”, oznaczające w języku łacińskim „wewnętrzne skupienie”. Rekolekcje adwentowe mają więc służyć naszemu wewnętrznemu skupieniu i naszym ćwiczeniom duchowym.
Kto żyje życiem duszy, kto stara się nadążać za myślą Kościoła, ten nie ograniczy się znajomością faktu, że Adwent to przypomnienie tęsknot ludzi żyjących przed Chrystusem, tęsknot do Boga i prawdy. Temu nie wystarczy wiedzieć, że Bóg w osobie Jezusa Chrystusa przyszedł na świat w Betlejem, i że hołd Mu złożyli i swe dary przynieśli pastuszkowie i Trzej Mędrcy ze Wschodu. Adwent jest po to, abyśmy pomyśleli, czy się Bóg w naszym sercu zrodzi. Inaczej ani dla nas Adwent, ani dla nas święta. Dlatego też pisał Adam Mickiewicz: „Wierzysz, że Bóg się zrodził w Betlejemskim żłobie, Lecz biada ci, jeśli nie zrodził się w tobie”.
 |
„Idą gościńcem ludzie biedni, Niosą w węzełkach chleb powszedni Po twardej utykają grudzie Bardzo ubodzy, smutni ludzie. Każdy ma starą, zdartą szatę I na ramieniu swym łopatę. Dokąd to, ludzie, tak was wielu Podąża? do jakiego celu? – Idziemy w trudzie i mozole, Ażeby kopać bożą rolę. Idziemy kopać ugór boski, By w nim pogrzebać nasze troski. Idziemy kopać boże darnie, Aby pogrzebać swe męczarnie. Jesteśmy ludzie bardzo chorzy I sami sobieśmy doktorzy. Samiśmy własnych mąk lekarze, Lekarze, co się zwią grabarze. Uleczym siebie ziemi warstwą, Łopata oto nam lekarstwo. – Jak się zwie wasza boleść sroga? – Nie mamy Boga! Brak nam Boga!” [Leopold Staff „Idą gościńcem”] |
Rekolekcje Adwentowe
w naszej Parafii odbędą się w dniach 12–14.12.2025 roku.
Poprowadzi je o. Ludwik Łabuda CSsR, redemptorysta z Tuchowa.
Piątek – 12.12.2025 r.
9:00 Msza św. z nauką
15:00 Msza św. z nauką – Krzywopłoty
17:00 Msza św. z nauką
Sobota 13.12.2025 r. (Dzień spowiedzi)
9:00 Msza św. z nauką
15:00 Msza św. z nauką – Krzywopłoty
17:00 Msza św. z nauką
Spowiedź Święta pół godziny przed każdą Mszą św.
Niedziela – 14.12.2025 r.
8:00 Msza św. z nauką
10:00 Msza św. z nauką – Krzywopłoty
12:00 Msza św. z nauką
17:00 Msza św. z nauką na zakończenie rekolekcji.