Przed nami Wielki Tydzień – czas bezpośrednio poprzedzający Święta Wielkanocne, upamiętniający ostatnie dni Chrystusa. Najstarsze świadectwa o liturgii Wielkiego Tygodnia pochodzą z IV w. z Palestyny. Wielki Tydzień rozpoczynamy Niedzielą Palmową na pamiątkę triumfalnego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy, który bezpośrednio poprzedza Jego Mękę i Śmierć na Krzyżu. W tym dniu święcimy palmy i organizowane są procesje. Poniedziałek, wtorek i środa Wielkiego Tygodnia są dniami szczególnie poświęconymi sakramentowi pojednania – nie wyróżniają się niczym, jeśli chodzi o liturgię. Niegdyś w Wielką Środę kapłani w kościołach odprawiali „Jutrznię”. Dzisiaj ten zwyczaj można jeszcze spotkać tylko w niektórych kościołach.
Kolejne trzy dni to tzw. Triduum Paschalne (Triduum Sacrum) – najważniejsze wydarzenie w roku liturgicznym kościoła katolickiego. Uobecnia się wtedy i uskutecznia misterium Paschy, to jest przejścia Jezusa z tego świata do Ojca. Przez sprawowanie tego misterium w znakach liturgicznych i sakramentalnych Kościół jednoczy się wewnętrznie z Chrystusem, swoim Oblubieńcem.
 |
„Różne są drogi Są drogi piaskowe, drogi kamienne lub asfaltowe… Ale jest jedna, Droga jedyna – Krzyżowa Droga Boskiego Syna…. Szedł nią Pan Jezus, szedł ciągle wzwyż, raniąc swe nogi, dźwigał swój krzyż…. Była to droga Miłości – cierpienia, za nasze grzechy wynagrodzenia… Ta najtrudniejsza ze wszystkich dróg… Wybrał ją Jezus – Człowiek i Bóg…”. |
Wielki Czwartek. Wspominamy w tym dniu ustanowienie Najświętszej Eucharystii, sakramentu kapłaństwa oraz rozważamy przykazanie miłości bliźniego, której wzór daje nam Jezus, umywając apostołom nogi w czasie Ostatniej Wieczerzy. W czasie Mszy Świętej uczestniczymy w tych samych wydarzeniach. Po Liturgii możemy przez adorację w tzw. „Ciemnicy” towarzyszyć Jezusowi przeżywającemu trwogę w Ogrójcu, zdradę Judasza, pierwsze przesłuchanie, uwięzienie…. Wchodzimy w czas Bożej Męki.
Wielki Piątek. To dzień męki i śmierci Chrystusa. Kościół rozmyśla nad śmiercią swego Pana, adoruje Krzyż, wstawia się do Boga za zbawienie całego świata, odprawiając Drogę Krzyżową. Centralnym momentem dnia jest Liturgia Męki Pańskiej – czcimy krzyż jako znak zwycięstwa, znak naszego zbawienia. W czasie adoracji Krzyża, kapłan odsłania go śpiewając: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”. Śpiewając odpowiedź: „Pójdźmy z pokłonem”, jednoczymy nasze życie i nasze osobiste krzyże z chwalebnym Krzyżem Chrystusa. Liturgię kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Bożego Grobu – to typowa polska tradycja. Przy Bożym Grobie odbywa się adoracja.
Wielka Sobota. Jest to dzień ciszy, dzień trwania przy Grobie Pańskim, dzień modlitwy, postu i rozważania śmierci Jezusa i Jego zstąpienia do otchłani. Kościół powstrzymuje się zupełnie od sprawowania sakramentów. To także dzień, w którym święcimy pokarmy na wielkanocny stół.
Wielka Niedziela – Wigilia Paschalna – Wielkanoc. Rozpoczyna świętowanie Zmartwychwstania Pańskiego, jest ona centralnym momentem Triduum Paschalnego, najważniejszą i najpiękniejszą celebracją w całym Roku Liturgicznym. Liturgia Wigilii Paschalnej jest świętowaniem tajemnicy nowego życia, które przynosi Zmartwychwstały Chrystus. Bardzo ważna jest symbolika światła. Paschał symbolizujący Chrystusa, zapalony od poświęconego ognia rozjaśnia panujące w kościele ciemności. Tak Chrystus swoim Zmartwychwstaniem opromienia nasze życie, rozjaśnia ciemności ludzkich serc. „Raduj się ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem a oświecona jasnością Króla Wieków poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywał …”. Ogłosimy to całemu światu w czasie procesji rezurekcyjnej.
Uroczystości Triduum Paschalnego Męki i Zmartwychwstania Pańskiego w naszym kościele w Wielki Czwartek, w Wielki Piątek oraz w Wielką Sobotę o godz. 18:00. W Wielki Piątek o godz. 17:30 Droga Krzyżowa, zaś w Wielkanoc uroczysta Eucharystia z procesją rezurekcyjną o godz. 6:00.
W Wielki Piątek – zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego – obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden – do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60-go roku życia.
W Wielką Sobotę poświęcenie pokarmów w następującym porządku: Golczowice – godz. 10:00, Kolbark – godz. 10:30, Krzywopłoty – godz. 11:00 i Cieślin – godz. 12:00. W Cieślinie poświęcenie w kościele, natomiast w pozostałych miejscowościach w tradycyjnych miejscach (rejon kapliczek w Kolbarku i w Krzywopłotach oraz rejon krzyża w Golczowicach).
Dołóżmy wszelkich starań, aby dni Wielkiego Tygodnia przeżyć owocnie i towarzyszyć Mu w tych zbawczych wydarzeniach. Niech czas ten będzie dla nas nie tylko pamiątką, lecz także żywym uczestnictwem w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Przyjdźmy do Grobu Pana Jezusa, jak ewangeliczne niewiasty niosąc Mu nasz skromny dar: wielkopostny trud pokuty i nawrócenia, nasz żal za grzechy i postanowienie poprawy, naszą modlitwę, wdzięczność i miłość.